ارسال مطلب |    جستجوی پیشرفته |    پیوندها |    درباره ما |    نقشه سایت |    تماس با ما |    یکشنبه، 28 آبان 1396 - 14:04  

بخش خصوصی یا بخشک های خصوصی؟ - اخبار پولی مالی

 صفحه اول |    بانک |    بورس |    بیمه |    مالی تک |    اخبار طلا و ارز |    انرژی|    اقتصاد مقاومتی |    استانها |    دیگر حوزه ها |    | English  
   
   آخرین مطالب  

  خسارت بیمه گذاران مناطق زلزله‌زده پرداخت می شود


  بانک سامان در مناطق زلزله‌زده مدرسه و درمانگاه می‌سازد


  بانک پاسارگاد تیم های روانشناسی به مناطق زلزله‌زده اعزام کرد


  اختصاص تسهیلات به زلزله‌دیدگان براساس تصمیمات شورای هماهنگی بانک ها


  نقل و انتقال 607 میلیون دلار توسط شعبه فرانکفورت بانک سپه


  هفت بانک عامل پرداخت تسهیلات ویژه زلزله زدگان غرب کشور شدند


  بودجه هدایای نوروزی بیمه البرز به آسیب‌دیدگان زلزله غرب اهدا شد


  مشارکت بانک شهر درساخت مدارس مناطق زلزله زده استان کرمانشاه


  کمک 5 میلیارد ریالی کارکنان بانک کشاورزی به زلزله زدگان غرب کشور


  گسترش کمک‌های بانک‌پاسارگاد به مجروحان و خسارت‌دیدگان زلزله


  پرداخت یک میلیارد تومان خسارت به زلزله زدگان سر پل ذهاب


  کمک دو میلیاردوپانصد میلیون ریالی بانک ایران زمین به زلزله زدگان


  بانک اقتصاد نوین 35 میلیارد ریال به زلزله زده گان کمک کرد


  نرخ دلار بانکی فرو ریخت+ جدول


  پرداخت22 هزار و 438 فقره تسهیلات خوداشتغالی


  موسسه نور در مناطق زلزله‌زده حضور دارد


  کمک کارکنان موسسه اعتباری توسعه به زلزله زدگان


  مجمع عمومی شرکت بیمه حافظ برگزار شد


  مراسم معارفه مدیر عامل جدید بانک ملت برگزار شد


  آمار معاملات و اخبار بورس کالای ایران، عرضه


- اندازه متن: + -  کد خبر: 65543صفحه نخست » دیدگاهشنبه، 20 آبان 1396 - 11:31
پدرام سلطانی :
بخش خصوصی یا بخشک های خصوصی؟
بخش خصوصی یا بخشک های خصوصی؟اخبار پولی مالی- صادرکنندگان در بادی امر گروه موجه‌تری هستند. اما در میانشان گروهی بنام «پیله وران» متهم به خراب کردن بازار صادراتی و صدور کالای بنجل هستند.
  

- اینکه چرا بخش خصوصی ما تاکنون نتوانسته سهم شایسته‌ای در اقتصاد کشور داشته باشد همه‌اش به دلیل نفت و اقتدار دولتها و سهم بالای دولت و شبه دولتی‌ها در اقتصاد نیست. گرچه این دلائل و دهها دلیل بیرونی دیگر سهم زیادی در کوچک و ضعیف ماندن بخش خصوصی داشته و دارند، که درست است، اما نباید دلاپل درونی این پس ماندگی را نادیده گرفت.

بخش خصوصی ایران چند ضعف بنیادین دارد.

یکم اینکه مجهز به دانش روز مدیریت نیست. دانش تخصصی بخش خصوصی در مدیریت راهبردی، مالی، منابع انسانی، بازاریابی و فروش، عملیات، ریسک؛ و سایر اجزای مدیریت پایین است. البته نسل جدید ما در این زمینه در حال پیشرفت است.

دوم اینکه خلاقیت و نوآوری در بخش خصوصی ایران پایین است. همه منتظرند که دلاوری پیدا شود و دست به کار جدیدی بزند و سپس آنان فوج فوج از پی او روان شوند و آنقدر آن کار را تکرار کنند تا ظرفیت تولید چند برابر مصرف شود و بعد یکی پس از دیگری کرکره‌ها را پایین بکشند. و باز هم روزنه امید اینکه نسل جوان خلاق‌تر و در نوآوری جسورتر است.

سوم اینکه بخش خصوصی ایران جهانی نیست. مهارت‌ها و انگیزه‌های بخش خصوصی ایران برای تعامل جدی، پویا و کنشگرانه با همتایان خود در دنیا پایین است. و این چنین است که بخش خصوصی حتی در زمانی که دولت به این نتیجه رسید که باید از جایگزینی واردات به توسعه صادرات روی آورد، هنوز در پی تولید برای بازار داخل بود و هنوز از سرمایه گذاری مشترک، تولید مشترک، تولید برون مرزی و انواع روش‌های جهانی شدن پرهیز داشت.

و چهارم اینکه بخش خصوصی از یکپارچگی گریزان است و آن را به ضرر خود می‌داند. بخش خصوصی ایران مجمع‌الجزایری است که هر کدام سعی دارند پرچم خود را بالاتر از دیگری نگه دارند و در نفی یکدیگر داد سخن بدهند.

این مجمع الجزائر این چنین است:

واردات: عموماٌ وارد کننده مذموم است. او مقصر ناکامی‌های تولید ملی و بیکاری کشور شناخته می‌شود. در این میان گروهی از واردکنندگان سعی می‌کنند به عنوان «واردکنندگان مواد اولیه و ماشین آلات» دامن خود را از دیگر واردکنندگان منزه نگه دارند.

صادرات: صادرکنندگان در بادی امر گروه موجه‌تری هستند. اما در میانشان گروهی بنام «پیله وران» متهم به خراب کردن بازار صادراتی و صدور کالای بنجل هستند. گروهی دیگر، یعنی «صادر کنندگان مواد خام»، عملاٌ آورده‌ای برای کشور ندارند و ثروت ملی را به بهای اندک می‌فروشند و گروه بعدی که «صادرکنندگان محصولات نفتی و پتروشیمی» باشند از رانت نفت و گاز ارزان بهره می‌برند.

خدمات: در بخش خدمات عده زیادی «دلال» نامیده می‌شوند که هیچ ارزشی برای اقتصاد به وجود نمی‌آورند و متهم اصلی گرانی هستند. عده زیاد دیگری در کار «خدمات غیر مولد» هستند که کسب‌و‌کارهای کاذب و مخرب اقتصاد ملی قلمداد می‌شوند. گروهی هم «سوداگر» نامیده می‌شوند که از ناکارامدی‌های بازار بهره می‌جویند و به «سفته بازی» مشغولند.

تولید: تولیدکنندگان برترین گروه از بخش خصوصی شناخته می‌شوند، اما فقط کسری از ایشان. زیرا در میان تولید کنندگان نیز گروهی به عنوان «تولید کننده کالای بنجل و بی کیفیت» در مظان اتهام هستند و گروهی دیگر به دلیل عمق کمتر تولید، «مونتاژکار» نامیده می‌شوند و کارشان واجد ارزش واقعی نیست. 

این چنین است که بخش خصوصی یا در حال برچسب زدن به خودش است یا برچسب‌هایی را که از بیرون به او می‌زنند می‌پذیرد و ترویج می‌کند. و بخش خصوصی ما مرتباٌ از بزرگتر شدن سهم دولت در اقتصاد و سیطره بخش عمومی غیر دولتی بر اقتصاد انتقاد می‌کند، اما به این نکته توجه نمی‌کند که این دو بخش آرام و بدون ستیز درونی و بدون اختلاف سرشان به کارشان گرم است و در عین بهره‌وری کمتر از بخش خصوصی اما با فراغت از تضاد درونی بیشتر و بیشتر رشد می‌کنند و در محافل خود به مطایبه از هم می‌پرسند: «کدام بخش خصوصی؟!»

و چون بخش خصوصی ما جهانی هم نشده است در نیافته است که همتایانش در دنیا خود را در این کلیشه‌ها گرفتار ننموده‌اند و هر کسی که در چارچوب «قانون» فعالیت کند محترم و مقبول است. آنها همه زیر پرچم «بخش خصوصی قانونمند» یک دل و یک صدا کار و همکاری می‌کنند.

داستان بخش خصوصی ما، یا مای بخش خصوصی، داستان غریب اما قریبی است. ما هم چون فرزندان خلف این ملت هیچکداممان یکدیگر را قبول نداریم. چون درفرهنگ خود از تفاوتهای قومی، زبانی، دینی و مذهبی سرمایه نساخته‌ایم بلکه دستاویز اختلاف و نزاع به وجود آورده‌ایم، بیشتر در جستجوی مایه‌های اختلافیم. نیاموخته‌ایم که راه رشد و بالندگی از پیوستگی و همبستگی می‌گذرد. از این روی به جای اینکه با کمک یکدیگر بزرگراهی برای رشد و توسعه بسازیم، ترجیح می‌دهیم کوره راهی اختصاصی برای رساندن بار خود به مقصد داشته باشیم.

نایب رئیس اتاق بازرگانی ایران 

   
  

اخبار مرتبط:

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
©اخبار پولی مالی 1389
پشتیبانی توسط: خبرافزار